یاد میگیری:
اعتماد به حرف های قشنگ بدون پشتوانه ...مثل آویختن به طنابی پوسیدست..
یاد میگیری:
نزدیکترین ها به تو ...گاهی میتوانند دورترین ها باشند...
یاد میگیری:
آنقدر از خودت برای روز مبادا پس انداز داشته باشی...
تا بتوانی یک روزی تمام خودت رو بغل کنی و بروی ...
و در جایی که شنیده و فهمیده نشوی نمانی....
یاد میگیری :
دیوار خوب است...
سایه درخت مطلوب است...
اما هیچ تکیه گاهی ابدی نیست......
.
.
.
خوب
الان من همه ی خودم رو برداشتم
و
آماده حرکت!
ولی
به کجا؟!
خدایا چقد انتخاب و دوراهی
و تصمیم گرفتن سخته
مخصوصا الان که همه چی رو رواله...
خدایا کمکم کن تا تصمیم درست بگیرم
و پشیمون نشم
الهی به امیـــــد تو 


برچسب:
نویسنده: نیکا جعفری